‘Pak het op’ is geen volledige afspraak.
Je wilt dat medewerkers vooruitdenken en niet met iedere vraag bij je komen. Maar wat verwacht je precies? En weet de medewerker wanneer een eigen besluit goed is?
Maak het werk bespreekbaar aan de hand van vier vragen: wat is mijn bijdrage, wanneer doe ik het goed, waar mag ik over beslissen en wat heb ik daarvoor nodig?
Bespreek ook de grens.
Stel: een meewerkend voorman moet de dagplanning bewaken. Mag die zelf taken verdelen? Ook overwerk afspreken? Wanneer moet een vertraging worden gemeld? Zonder die grenzen kan ‘zelfstandigheid’ voor iedereen iets anders betekenen.
Werk zo'n situatie samen uit. Vraag daarna niet alleen of het duidelijk is, maar laat de medewerker in eigen woorden uitleggen wat de afspraak betekent. Dit voorbeeld illustreert de aanpak; het beschrijft geen specifieke klant.
Ruimte geven is niet verdwijnen.
Eigenaarschap vraagt ook beschikbare informatie, middelen en steun. Als iedere beslissing alsnog wordt teruggedraaid of noodzakelijke informatie ontbreekt, blijft de ruimte op papier staan.
Kies één terugkerende situatie en maak daar betere afspraken over. Bespreek na een afgesproken periode wat werkt en wat nog schuurt. Klein beginnen maakt zichtbaar wat je als leidinggevende zelf anders moet organiseren.
Vervolgstap
Volgend artikel
Drie vacatures. Heb je daar drie bureaus voor nodig? →